وعده گاه شیر بلفور

توضیحات تکمیلی

کتاب وعده گاه شیر بلفور اثر ژیل پرو، نویسنده‌ی فرانسوی، داستانی است درباره‌ی مردی که پس از سال‌ها زندگی در تبعید، به زادگاهش در نزدیکی کوه‌های آلپ بازمی‌گردد. این بازگشت، نه تنها سفری جغرافیایی، بلکه سفری به درون خاطرات، گذشته و رازهایی است که سال‌ها در سکوت مدفون مانده بودند.
داستان در دل طبیعت خشن و زیبای منطقه‌ی «شیر بلفور» (Lion de Belfort) رقم می‌خورد؛ جایی که تاریخ و طبیعت در هم تنیده‌اند و هر سایه، هر نسیم، داستانی ناگفته دارد. پرو در این رمان، به کاوش در موضوعاتی چون تنهایی، عشق گمشده، حقیقت و دروغ، و جستجوی هویت می‌پردازد.
ترجمه‌ی ابوالحسن نجفی، با دقت و ظرافتی که همواره در آثارش دیده می‌شود، لحن خاص پرو و فضای سرد و در عین حال شاعرانه‌ی رمان را به زیبایی به زبان فارسی منتقل کرده است. جملات نجفی، روان و دقیق، خواننده را با خود به قلب داستان، به میان برف‌ها و سکوت آلپ می‌برند.

بخشی از متن

برف، مثل پارچه‌ای سفید و سنگین، همه‌جا را پوشانده بود. strade, roofs, even the bare branches of the ancient pines.
آنتوان، پس از سی سال، دوباره پای بر این زمین گذاشته بود. هوای سرد، ریه‌هایش را سوزاند، اما این سرما، سرماي غربت نبود؛ سرماي خانه‌ بود، سرماي آشنایی که بوی خاطره می‌داد.
یادِ چهره‌ی دختری افتاد که در همان حوالی، کنار رودخانه‌ی یخ‌بسته، قول داده بود که منتظرش بماند. حالا رودخانه بسته بود، و او… او کجا بود؟
در سکوتِ جنگل، صدای پای خودش تنها صدایی بود که سکوت را می‌شکست. انگار خودِ کوهستان، رازهایش را در گوش او زمزمه می‌کرد؛ رازهایی که سال‌ها انتظار کشیده بودند تا دوباره شنیده شوند.

حاشیه

«وعده‌گاه شیر بلفور» بیش از یک داستان، تجربه‌ای است از زیستن در میان دو جهان: دنیای خاطرات و دنیای اکنون. ژیل پرو با مهارت، فضایی خلق می‌کند که در آن، گذشته هرگز نمی‌میرد، بلکه در هر گوشه، در هر وزش باد، در هر دانه‌ی برف، حضور دارد.
ابوالحسن نجفی با ترجمه‌ای که هم امانت‌دار اصل متن است و هم روح زبان فارسی را در خود دارد، خواننده را به سفری درونی و بیرونی می‌برد. این ترجمه، فضایی را می‌سازد که در آن، تلخیِ تنهایی با زیباییِ سردِ طبیعت در هم می‌آمیزد.
این رمان یادآور این است که هر انسانی، «شیر بلفوری» دارد؛ وعده‌گاهی در گذشته یا آینده که هم مأمن است و هم راز. و گاه، بازگشت به این وعده‌گاه، پایانِ سفری طولانی برای یافتنِ خود است.