نصف شب است دیگر، دکتر شوایتزر

«نصف شب است دیگر، دکتر شوایتزر» (ژیلبر سسبرن) روایتِ درون‌مایه‌محور از شخصیتِ دکتر شوایتزر است؛ پزشکی که در تاریکیِ زمان و شرایط، دست از انسان‌دوستی برنمی‌دارد.

کتاب بیشتر از آن‌که زندگی‌نامه‌ی صرف باشد، به کارکردِ اخلاقیِ تصمیم‌ها در موقعیت‌های سخت می‌پردازد.

فضا میان تجربه‌ی زیسته و نگاهِ تأملی حرکت می‌کند و خواننده را درگیر پرسشِ «مسئولیت انسان» نگه می‌دارد.

نثر و روایت می‌تواند تصویری و موجز باشد و روی جزئیاتِ انسانیِ رنج، امید و درمان دست می‌گذارد.

ترجمه‌ی احمد شاملو معمولاً به متن آهنگ و قدرت زبانی می‌دهد و لحن را پرطنین‌تر می‌کند.

تم اصلی کتاب، انسان‌دوستیِ عملی و ایمان به ارزشِ کمک کردن در لحظه‌های بحرانی است.

قطع رقعی و جلد شومیز، آن را برای مطالعه‌ی روان و نسبتاً سریع مناسب می‌کند.

سال چاپ دوم ۱۳۷۶ در نشر «نگاه»، نشان می‌دهد این اثر در دوره‌ی بازخوانیِ متن‌های اخلاقی/انسان‌گرایانه هم جایگاه داشته است.