خلاصهی کتاب:
این کتاب بازخوانی تحلیلی و مستند از تاریخ مبارزات دانشجویی در ایران، بهویژه فعالیتهای سازمان دانشجویان دانشگاه تهران است. ضیا ظریفی با رجوع به اسناد، گزارشهای تاریخی، خاطرات فعالان دانشجویی و تجربه زیسته نسلهای مختلف، روایت دقیقی از نحوه شکلگیری تشکلها، مطالبات، گرایشهای سیاسی، درگیریها و نقاط عطف جنبش دانشجویی ارائه میدهد.
اثر نشان میدهد که چگونه دانشگاه تهران از دهههای میانی قرن گذشته به مرکز تحولخواهی سیاسی و اجتماعی بدل شد.
توضیحات تکمیلی:
کتاب علاوه بر بازخوانی تاریخی، به ساختار تشکیلاتی گروهها، جریانهای فکری غالب، ارتباط دانشجویان با احزاب و نیروهای سیاسی، و نقش جنبش دانشجویی در تحولات ملی و اجتماعی میپردازد. ضیا ظریفی تلاش کرده تصویری واقعبینانه و چندوجهی از این تاریخ ارائه کند؛ تصویری که نهتنها بر شور و آرمانخواهی دانشجویان، بلکه بر نقطهضعفها، اختلافها و هزینههای این مبارزات نیز تأکید دارد.
اثر، یکی از منابع مهم در شناخت جایگاه دانشگاه در تحولات معاصر ایران است.
بخشی از متن کتاب:
«دانشگاه همیشه تنها یک مرکز آموزشی نبود؛ گاه به جایی بدل میشد که جوانی، آرمان و اعتراض در آن معنا پیدا میکرد. در هر دوره، دانشجویان صدایی بودند که نمیشد بهسادگی خاموشش کرد.»
حاشیه:
این کتاب در میان پژوهشگران تاریخ سیاسی، فعالان دانشجویی و علاقهمندان به تاریخ دانشگاه تهران جایگاه قابل توجهی دارد. نگاه نسبتاً بیطرفانه نویسنده و استفاده از منابع متنوع، آن را به اثری معتبر برای فهم ریشههای جنبش دانشجویی تبدیل کرده است.
نظرات کاربران