خلاصه‌ی کتاب:

این کتاب یکی از معتبرترین پژوهش‌های تاریخی در حوزه‌ی علم، فناوری و ابزارهای علمی در ایران دوره‌ی میانه است. پورجوادی و اوسل با نگاهی موشکافانه، مسیر شکوفایی دانش در ایران – از رصدخانه‌ها و کارگاه‌های ابزارسازی گرفته تا سنت‌های ریاضی، طب، مهندسی و نجوم – را ترسیم می‌کنند. اثر حاضر نه تنها به معرفی ابزارهای علمی می‌پردازد، بلکه جایگاه ایران را در تبادل و انتقال دانش جهانی نشان می‌دهد.

توضیحات تکمیلی:

در «تاریخ علم و صنعت…»، علم تنها مجموعه‌ای از نظریه‌ها نیست؛ بلکه زنجیره‌ای از تجربه‌ها، کارگاه‌ها، استادکاران و دانشمندانی است که میان کتاب و عمل پلی می‌زدند. کتاب با استنادهای دقیق، تصاویر و تحلیل‌های تاریخی، دوره‌ای هزارساله از تلاش‌های علمی ایران را زنده می‌کند؛ دوره‌ای که در آن اخترشناسان، مهندسان، پزشکان و صنعتگران، جهان قدیم را به حرکت درمی‌آوردند.

حاشیه:

اهمیت این کتاب در آن است که تصویری فراموش‌شده از تاریخ علم ایران را بازمی‌نمایاند؛ تاریخی که در آن رصدخانه‌ها به اندازه‌ی میدان‌های جنگ اهمیت داشتند و استادکاران ابزار علمی، وارثان دانشی بودند که قرن‌ها در تمدن اسلامی جریان داشت.