تاریخِ تاریخ در ایران (گاه‌شماریهای ایران)

خلاصه‌ی کتاب:

«تاریخِ تاریخ در ایران» پژوهشی کم‌نظیر درباره‌ی سیر گاه‌شماری‌ها و شیوه‌های سنجش زمان در ایرانِ باستان و اسلامی است. نویسنده با دقتی تاریخی و روشی علمی، تحول تقویم‌ها را از دوران ایلام و هخامنشی تا تقویم هجری و جلالی دنبال می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه فهم زمان، بخشی از هویت فرهنگی ایرانیان بوده است.

توضیحات تکمیلی:

این کتاب نه فقط درباره‌ی تاریخِ تقویم‌ها، بلکه درباره‌ی نگرش ایرانیان به زمان است؛ از آیین‌های زرتشتی تا اصلاحات خوارزمی و خیام.
عبداللهی با بهره‌گیری از منابع کهن، متن‌های پهلوی و آثار مورخان اسلامی، روایت دقیقی از سیر تطور گاه‌شماری در ایران ارائه می‌دهد. زبان علمی، اما روان کتاب، آن را برای پژوهشگران تاریخ، فلسفه‌ی زمان، و فرهنگ ایران جذاب ساخته است.

بخشی از متن کتاب:

«گاه‌شماری، صورتِ بیرونیِ اندیشه‌ی انسان درباره‌ی زمان است؛ و هر ملتی، چنان که می‌اندیشد، زمان را نیز می‌سنجد.»

حاشیه:

«تاریخِ تاریخ در ایران» پلی است میان علم و فرهنگ؛ اثری که نشان می‌دهد چگونه درک ما از زمان، ریشه در تاریخ و باورهای کهن این سرزمین دارد.