خلاصهی کتاب:
این کتاب یکی از آثاری است که محمد حسنین هیکل، روزنامهنگار و تحلیلگر برجسته مصری، دربارهٔ ایران نوشته است. او با شناخت عمیق از سیاست خاورمیانه و ارتباط نزدیک با برخی رهبران عرب و جهانی، در این اثر به بررسی دوران انقلاب ۵۷، سقوط نظام پادشاهی، شکلگیری نظام جدید و پیامدهای منطقهای آن میپردازد.
کتاب تلاش میکند تحلیلهای ناگفته یا کمتر گفتهشده درباره نقش قدرتهای جهانی، ساختار حکومت پهلوی، شخصیت شاه، عملکرد اپوزیسیون، و ظهور نیروهای انقلابی ارائه کند.
هیکل از زاویه یک ناظر بیرونی، اما آگاه و نزدیک به حلقههای قدرت منطقهای، تصویری تحلیلی و گاهی انتقادی از سیاست در سالهای منتهی به انقلاب ارائه میدهد و میکوشد برخی زوایای پنهان یا کمترشناختهشده را روایت کند.
توضیحات تکمیلی:
-
هیکل که در جهان عرب به «مورخ صحنه سیاست» شهرت دارد، در این کتاب تمرکز ویژهای بر اشتباهات شاه در روابط خارجی، بیتوجهی او به اصلاحات اساسی، و فاصله گرفتنش از جامعه ایران دارد.
-
او همچنین نقش آمریکا و غرب را بهعنوان یکی از عوامل تعیینکننده در تحولات ایران بررسی میکند.
-
تحلیلهای او بیشتر جنبه ژورنالیستی–سیاسی دارد و همین ویژگی کتاب را برای پژوهشگران تاریخ معاصر جذاب میکند.
حاشیه:
این کتاب در دهه ۶۰ شمسی در ایران منتشر شد و به دلیل نگاه بیرونی و تحلیلگرانهٔ هیکل نسبت به انقلاب ، یکی از منابع بحثبرانگیز در مطالعات انقلاب بهشمار میآمد.
همچنین از نخستین آثاری است که یک تحلیلگر غیرایرانی، آن هم از جهان عرب، روایتی مستقل از انقلاب ایران ارائه میدهد.
نظرات کاربران