خلاصه‌ی کتاب:

کتاب «انقراض سلسله صفویه» از مشهورترین آثار دکتر عباس اقبال و پژوهشی دقیق درباره دلایل سقوط این دودمان مهم تاریخی است.
نویسنده با نثری روشن و تحلیلی، عوامل سیاسی، اقتصادی، مذهبی و اجتماعی فروپاشی صفویان را بررسی می‌کند.
در کتاب به ضعف ساختار اداری، ناتوانی سپاه و گسترش فساد درباری توجه ویژه شده است.
همچنین نقش قدرت‌های نوظهوری مانند افغان‌ها در تسریع سقوط صفویان تحلیل می‌شود.
این اثر تصویری جامع از شرایط پرتلاطم سال‌های پایانی حکومت صفوی ارائه می‌دهد.

توضیحات تکمیلی:

اقبال در این اثر تنها به گزارش وقایع بسنده نمی‌کند؛ او با دقت پژوهش‌گرانه، نشان می‌دهد که سقوط صفویه حادثه‌ای ناگهانی نبود، بلکه نتیجهٔ سال‌ها فرسایش در ارکان حکومت بود. نثر سنجیده، استنادهای تاریخی و نگاه منصفانهٔ او باعث شده این کتاب از منابع پایهٔ مطالعات ایران عصر صفوی به شمار رود؛ متنی که هم پژوهشگران از آن بهره می‌برند و هم علاقه‌مندان تاریخ عمومی.

حاشیه:

این کتاب از همان آثاری است که بوی تاریخِ تلخ اما درس‌آموز می‌دهد. اقبال با نگاه نافذش لحظاتی را پیش چشم می‌نشاند که ایران بر لبه‌ی سقوط ایستاده بود و تصمیم‌های کوچک، سرنوشت‌های بزرگ رقم می‌زدند. مطالعه‌اش برای شناخت چرایی و چگونگی یکی از مهم‌ترین فصل‌های تاریخ ایران ضروری است.