امپراطوری خورشید

۱. توضیحات تکمیلی
امپراطوری خورشید روایتی از فروپاشی دنیای کودکانه در دل یکی از تاریک‌ترین رویدادهای تاریخ معاصر است؛ رمانی که جی. جی. بالارد، نویسنده‌ی بریتانیایی، آن را بر اساس تجربه‌ی خود از اسارت در شانگهای طی جنگ جهانی دوم نوشته است.
داستان از نگاه پسرکی به نام جیم روایت می‌شود — کودکی انگلیسی که در چین مستعمره‌شده زندگی می‌کند و با شروع جنگ، از خانواده‌اش جدا می‌شود. رمان سفر دردآور او از رفاه تا گرسنگی، از بازی تا بقا، از رؤیای پرواز تا سقوط واقعیت است.
ترجمه‌ی علی‌اصغر بهرامی توانسته ریتم و فضاهای شاعرانه و هولناک بالارد را حفظ کند؛ نثری متعادل میان عاطفه و خونسردی، که خواننده ایرانی را درون همان گرمای مرگبار آسیا فرو می‌برد.

۲. بخشی از متن
جیم در میان میدان متروکه‌ای ایستاده بود که زمانی محل رژه‌ی تانک‌ها بود. آفتاب مثل تیغه‌ای از آتش بر زمین فرود می‌آمد. صدای بی‌جان حشرات در گوشش می‌پیچید و سایه‌ی او، چون سرباز کوچکی بی‌مدال، تا انتهای آسفالت کشیده می‌شد.
لحظه‌ای تصور کرد هواپیمایی بر فراز سرش می‌چرخد — سفیدیِ پره‌ها چون پرچمی از رویا. اما آن‌چه بر فراز او می‌چرخید نه فرشته‌ای نجات‌دهنده که شکلی از گذشته بود؛ دنیایی که از او گریخته و حالا در انبوه دود و گرسنگی به تصویر بدل شده است.
چشم‌های کودک هنوز دنبال نظم و قانون جهان می‌گشت، غافل از آنکه خورشیدِ خودش، امپراتوری کوچکش، در دل همین هرج‌ومرج بنا شده است.

۳. حاشیه
رمان در جایی می‌ایستد که معصومیت و جنگ یکدیگر را تماشا می‌کنند. جیم همچون تمام کودکانِ تاریخ، قربانی نظم آدم‌بزرگ‌هاست؛ اما در دل خرابه‌ها معنا می‌آفریند.
«امپراتوری خورشید» بیش از آنکه روایتی از جنگ باشد، تمرینی برای دیدنِ جهان از چشم کودکی است که در او زنده مانده‌ایم. همان کودک که هنوز در پی معنا میان آتش و پرواز است.