دیوان عطار نشر جاویدان

معرفی کتاب

دیوان عطار مجموعه‌ای از غزل‌ها، قصاید، رباعیات و دیگر سروده‌های فریدالدین عطار نیشابوری، شاعر و عارف بزرگ سده ششم و هفتم هجری، است. این اثر بازتاب‌دهنده اندیشه‌های عرفانی، اخلاقی و معنوی عطار است و در کنار منظومه‌هایی چون منطق‌الطیر، الهی‌نامه و مصیبت‌نامه، از مهم‌ترین آثار او به شمار می‌رود.

غزل‌های عطار با زبانی روان و سرشار از مضامین عرفانی، عشق الهی، سلوک معنوی، معرفت نفس و نقد دلبستگی‌های دنیوی سروده شده‌اند. دیوان عطار از آثار تأثیرگذار شعر فارسی است و بر شاعران و عارفانی چون مولوی، حافظ و جامی اثر گذاشته است.

موضوع کتاب

موضوع اصلی کتاب، شعر عرفانی فارسی است. عطار در سروده‌های خود به مفاهیمی مانند عشق الهی، فنا، توحید، سیر و سلوک، تزکیه نفس، حقیقت انسان و رابطه عاشق و معشوق می‌پردازد. افزون بر مضامین عرفانی، بخشی از اشعار او حاوی نکات اخلاقی، اجتماعی و حکمی است که جایگاه ویژه‌ای در ادبیات کلاسیک فارسی دارد.

درباره نویسنده

فریدالدین عطار نیشابوری (حدود ۵۴۰–۶۱۸ قمری) از بزرگ‌ترین شاعران و عارفان ایران است. او در نیشابور می‌زیست و آثار ماندگاری همچون منطق‌الطیر، تذکرةالاولیا، الهی‌نامه، مصیبت‌نامه و اسرارنامه را پدید آورد. اندیشه‌های عرفانی و زبان شاعرانه او تأثیر عمیقی بر ادبیات و عرفان اسلامی، به‌ویژه بر آثار مولانا جلال‌الدین بلخی، بر جای گذاشته است.

ویژگی‌های کتاب

• موضوع: شعر کلاسیک فارسی، شعر عرفانی و غزلیات
• ژانر: دیوان شعر کلاسیک
• اهمیت اثر: از مهم‌ترین دیوان‌های شعر عرفانی فارسی و از آثار بنیادین ادبیات کلاسیک ایران
• مخاطبان: دانشجویان ادبیات فارسی، پژوهشگران عرفان، علاقه‌مندان به شعر کلاسیک و آثار عطار
• ویژگی تصحیح: این چاپ بر اساس نسخه‌ای تنظیم و تصحیح‌شده منتشر شده و «م. درویش» مترجم اثر نیست، بلکه در آماده‌سازی و تصحیح متن نقش داشته است.

مخاطبان کتاب

این کتاب برای دانشجویان و پژوهشگران ادبیات فارسی، علاقه‌مندان به عرفان اسلامی، دوستداران شعر کلاسیک و خوانندگانی که می‌خواهند با غزل‌ها و اندیشه‌های عرفانی عطار نیشابوری آشنا شوند، اثری ارزشمند و ماندگار است.