دو رساله عرفانی در عشق

خلاصه‌ی کتاب:

«دو رساله در عشق» مجموعه‌ای از دو گفتار فلسفی افلاطون درباره‌ی مفهوم عشق است؛ عشقی که از میل جسمانی آغاز می‌شود و تا شناخت زیبایی مطلق و حقیقت پیش می‌رود. افلاطون در این رساله‌ها، عشق را نه صرفاً احساسی انسانی، بلکه نیرویی تعالی‌بخش می‌داند که روح را از زمین به آسمان می‌کشاند.

توضیحات تکمیلی:

در این اثر، عشق پلی است میان تن و معنا. افلاطون با زبانی تمثیلی و گفت‌وگومحور، نشان می‌دهد که چگونه عشق می‌تواند انسان را از خواستنِ صرف، به دانستن و خردورزی برساند. «دو رساله در عشق» از بنیادی‌ترین متون فلسفی درباره‌ی عشق است و قرن‌هاست الهام‌بخش فیلسوفان، شاعران و عاشقان اندیشه بوده است.

حاشیه:

افلاطون در این رساله‌ها، عشق را آموزگار روح می‌داند؛ نیرویی که اگر درست فهمیده شود، انسان را از سایه‌ها به روشنایی می‌برد.