آئین شهریاری و دینداری (سیاست-نامه2)

توضیحات تکمیلی

کتاب آئین شهریاری و دینداری اثر عبدالکریم سروش، از مجموعه آثار او در حوزه اندیشه سیاسی و فلسفه سیاست دینی است که به بررسی نسبت دین، قدرت و حکومت می‌پردازد.

این کتاب ادامه‌ای بر مباحث «سیاست‌نامه» و دیگر آثار سروش در باب حکومت دینی و تجربه تاریخی سیاست در جهان اسلام محسوب می‌شود. نویسنده در این اثر تلاش می‌کند نشان دهد که سیاست در جهان مدرن، با مفاهیمی چون حق، آزادی، عقلانیت و اخلاق پیوند خورده و نمی‌توان آن را صرفاً بر پایه تفسیرهای سنتی از دین اداره کرد.

در این کتاب، مفاهیمی مانند «شهریاری»، «دین‌داری»، «حکومت دینی»، «تجربه تاریخی قدرت» و «نسبت شریعت و سیاست» مورد بازخوانی قرار می‌گیرند. سروش در این چارچوب، به نقد تلقی‌های ایدئولوژیک از دین در سیاست می‌پردازد و بر تمایز میان دین به‌عنوان تجربه معنوی و دین به‌عنوان ابزار حکمرانی تأکید می‌کند.

بخشی از متن

«سیاست، عرصه تدبیر امور عمومی انسان‌هاست و نمی‌توان آن را به قرائتی واحد از دین فروکاست.
تجربه تاریخی نشان داده است که حکومت دینی، همواره با چالش میان قدرت و معنویت روبه‌رو بوده است.
شهریاری و دینداری اگر در هم آمیخته شوند، نیازمند تفسیرهای تازه از مفهوم قدرت و مسئولیت‌اند.»

حاشیه

این کتاب در حوزه فلسفه سیاسی معاصر و اندیشه دینی جای می‌گیرد و برای علاقه‌مندان به آثار عبدالکریم سروش، فلسفه سیاست و مطالعات حکومت دینی اهمیت دارد. سبک اثر تحلیلی و نظری است و بر بازاندیشی مفاهیم کلاسیک سیاست در پرتو مدرنیته تأکید دارد.

در نهایت، «آیین شهریاری و دینداری» تلاشی است برای فهم پیچیدگی رابطه دین و سیاست و نقد ساده‌سازی این رابطه در قالب‌های ایدئولوژیک.