در سایه آفتاب، شعر فارسی و ساخت شکنی در شعر مولوی

توضیحات تکمیلی

«در سایه آفتاب » فراتر از یک نقد ادبیِ معمول، کاوشی است در لایه‌های پنهانِ «ساختارِ زبانی» و «نظامِ نشانه‌شناختی» در غزلیات شمس و مثنوی معنوی. دکتر تقی پورنامداریان در این کتاب به این پرسش کلیدی پاسخ می‌دهد که چگونه مولانا با «ساختارشکنی» در زبانِ رسمی و عرفیِ شعر فارسی، توانسته است تجربه‌هایِ متعالیِ عرفانی را که فراتر از زبان هستند، به تصویر بکشد.

نویسنده با ظرافتی مثال‌زدنی، به تحلیلِ چگونگیِ شکستنِ هنجارهایِ دستوری و منطقی توسط مولانا می‌پردازد تا نشان دهد که این «ساختارشکنی»، نه یک خطای ادبی، بلکه ضرورتی عرفانی برای بیانِ «بی‌خودی» و «حیرت» است. این کتاب برای کسانی که به دنبالِ درکِ سازوکارهایِ زبانی در شعرِ عرفانی هستند، یک منبعِ آموزشی و پژوهشیِ بی‌نظیر محسوب می‌شود.

حاشیه

• رویکرد تخصصی: این اثر بیشتر برای مخاطبانِ دانشگاهی، پژوهشگرانِ ادبیاتِ عرفانی و علاقه‌مندانِ جدیِ شعرِ مولانا توصیه می‌شود.
• اهمیتِ جایگاهِ مؤلف: نامِ دکتر تقی پورنامداریان به عنوان یکی از برجسته‌ترین حافظ‌شناسان و مولوی‌شناسانِ معاصر، اعتبارِ ویژه‌ای به این اثر بخشیده است.