معرفی محصول
توضیحات تکمیلی
کتاب «فروید و صحنه نوشتار» اثر ژاک دریدا، فیلسوف فرانسوی و از چهرههای اصلی فلسفه پساساختارگرایی است که با ترجمه مهدی پارسا به فارسی منتشر شده است. این اثر یکی از متون مهم در تبیین رابطه میان روانکاوی فروید و نظریه زبان و نوشتار دریدا به شمار میرود.
دریدا در این کتاب به تحلیل آرای زیگموند فروید درباره ناخودآگاه، حافظه، و ساختار روان انسان میپردازد و تلاش میکند نشان دهد که مفهوم «نوشتار» در اندیشه فروید جایگاهی فراتر از یک ابزار صرف دارد. او با استفاده از مفهوم «دِفرانس» و نقد سنت متافیزیکی غرب، خوانشی تازه از روانکاوی ارائه میدهد.
در این اثر، رابطه میان گفتار، نوشتار و ناخودآگاه مورد بررسی قرار میگیرد و این پرسش مطرح میشود که آیا روان انسان نیز مانند یک متن قابل خوانش و تفسیر است یا نه. این نگاه، یکی از پایههای مهم در شکلگیری نقد ادبی و فلسفه زبان در قرن بیستم محسوب میشود.
بخشی از متن
«نوشتار تنها بازتاب گفتار نیست، بلکه ساختاری مستقل دارد که در شکلگیری معنا نقش بنیادین ایفا میکند.
در اندیشه فروید، ناخودآگاه همچون متنی عمل میکند که باید خوانده و تفسیر شود، نه صرفاً تجربهای خام و بیواسطه.
از این منظر، مرز میان روان، زبان و نوشتار به شکلی پیچیده در هم تنیده است.»
حاشیه
این کتاب از متون مهم فلسفه معاصر و نقد ساختارهای زبانی است و نقش مهمی در فهم پیوند میان روانکاوی و فلسفه زبان دارد. ترجمه فارسی آن امکان دسترسی مخاطب فارسیزبان به یکی از پیچیدهترین متون نظری قرن بیستم را فراهم کرده است.
در نهایت، «فروید و صحنه نوشتار» اثری است درباره بازاندیشی در مفهوم معنا، زبان و ناخودآگاه؛ جایی که فلسفه و روانکاوی در یک نقطه مشترک به هم میرسند.
- نویسنده
- مترجم
- انتشارات
- سال چاپ
- موضوع
- تعداد صفحات
- قطع
- جلد



