دیوان عطار نشر الهام

توضیحات تکمیلی

«دیوان عطار» اثرِ جاودانِ فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری، یکی از قله‌هایِ شعرِ عرفانیِ فارسی است. این دیوان که شاملِ اشعارِ غنایی، رباعیات و قصایدِ اوست، دریچه‌ای است به جهانِ عرفانیِ عطار؛ جهانی آکنده از عشقِ الهی، سلوکِ معنوی، و تجلیِ حق در کثرتِ هستی.

بدیع‌الزمان فروزانفر، استادِ مسلمِ عرفان و ادبیاتِ فارسی، در شرحِ این دیوان، با بهره‌گیری از دانشِ عمیقِ خود در متونِ عرفانی و زبانی، پرده از رازهایِ این اشعار برداشته است. شرحِ فروزانفر، صرفاً حاشیه‌نویسی بر کلمات نیست، بلکه تفسیری است بر لایه‌هایِ پنهانِ معنایی، عرفانی و فلسفیِ اشعارِ عطار. او در شرحِ خود، به ارتباطِ میانِ اشعارِ عطار با اندیشه‌هایِ عرفانیِ پیش از وی و همچنین تأثیرِ شگرفِ عطار بر شاعرانِ پس از خود، به‌ویژه مولانا، توجهِ ویژه دارد.

حاشیه

این اثرِ گرانسنگ برایِ گروه‌هایِ زیر، گنجینه‌ای بی‌بدیل است:

• پژوهشگرانِ عرفان و تصوفِ اسلامی.
• دانشجویانِ مقاطعِ کارشناسی ارشد و دکتریِ زبان و ادبیاتِ فارسی.
• علاقه‌مندان به شعرِ عرفانی و شاعرانِ کلاسیکِ ایران.
• خوانندگانی که به دنبالِ درکِ عمیق‌ترِ مفاهیمِ عرفانی در ادبیات هستند.

شرحِ بدیع‌الزمان فروزانفر بر دیوانِ عطار، اثری است که سال‌هاست مرجعِ اصلیِ محققان و دوستدارانِ این شاعرِ بزرگ بوده و به درستی، راه را برایِ فهمِ اشعارِ پیچیده‌یِ او هموار کرده است.