دیوان صائب تبریزی دوره دو جلدی

توضیحات تکمیلی

دیوانِ صائب تبریزی، تجلیِ اوجِ مهارتِ زبانی و ژرفایِ اندیشه‌یِ شاعر در دورانِ گذارِ ادبیاتِ ایران است. صائب، واقف به میراثِ حافظ و سعدی، توانست با بهره‌گیری از ظرفیت‌هایِ بی‌کرانِ زبان، «سبک هندی» را به نقطه‌یِ اوجِ تکاملِ خود برساند. او نه تنها شاعرِ کلمات، بلکه شاعرِ «معانی» است؛ جایی که هر بیت، گویی معرکه‌یِ تقابلِ خیال و واقعیت، و پیوندِ میانِ عقل و شهود است.

این مجموعه در قالبِ «دو جلد»، تلاشی است برای ارائه‌یِ مجموعه‌ای جامع و سازمان‌یافته از اشعارِ این استادِ بزرگ. صائب در این دیوان، با استفاده از «تخییلِ مرکب» و «استعاره‌هایِ پیچیده»، مسائلِ هستی‌شناسانه، پیچیدگی‌هایِ روان‌شناختی و مفاهیمِ عرفانی را در قالبِ غزل‌ها، قصیده‌ها و اشعارِ مختلف به تصویر می‌کشد. خواننده‌یِ این اثر، با مواجهه‌ای با زبانی روبرو می‌شود که در عینِ ظرافت، از قدرتِ استدلالیِ بسیار بالایی برخوردار است؛ زبانی که در آن، شعر، ابزاری برایِ «تفسیرِ جهان» است.

دیوان صائب تبریزی دوره دو جلدی، به دلیلِ ساختارِ منظم و پوششِ گسترده‌یِ آثارِ صائب، هم برایِ «تأمّلِ شخصی» و هم برای «مطالعاتِ متنی و ادبی» بسیار ارزشمند است. درکِ صائب، کلیدِ درکِ تحولاتِ ادبیاتِ فارسی در قرن‌هایِ یازدهم و دوازدهم و فهمِ ریشه‌هایِ گذار به سبک‌هایِ متأخر است.

حاشیه

دیوان صائب تبریزی دوره دو جلدی برای گروه‌های زیر یک «گنجینه‌یِ اصیل و ضروری» است:

• پژوهشگرانِ ادبیاتِ فارسی: جهت مطالعه‌یِ دقیقِ سبک هندی و تحلیلِ ساختارهایِ زبانی و معناییِ دورانِ صائب.
• دانشجویانِ رشته‌هایِ زبان و ادبیات: به عنوانِ منبعی برای درکِ پیچیدگی‌هایِ بلاغت، آرایه‌یِ ادبی و تطبیقِ سبک‌ها.
• علاقه‌مندان به عرفان و فلسفه: برای کشفِ پیوندِ میانِ اندیشه‌یِ کلاسیک و تجلیِ آن در کلامِ شاعرانه.
• شعرا و نویسندگان: جهت غنی‌سازیِ دایره‌یِ واژگان و ارتقایِ سطحِ تخیل و تصویرسازیِ ادبی.