نثر و شرح مثنوی مولانا جلال الدین محمد بلخی به سعی موسی نثری دوره چهار جلدی

توضیحات تکمیلی

«مثنوی معنوی»، گنجینه‌ای است بی‌بدیل از حکمت، عرفان، اخلاق، و داستان‌هایِ تمثیلی که از دیرباز الهام‌بخشِ اهلِ نظر و سلوک بوده است. با این حال، زبانِ کهن، گستردگیِ معانی، و اشاراتِ عرفانیِ آن، گاه فهمِ آن را برایِ نسلِ امروز دشوار می‌سازد. مجموعه‌یِ «نثر و شرحِ مثنوی» با هدفِ رفعِ این موانع، به شرحِ زیر عمل کرده است:

• ترجمه‌یِ روان و شیوا: بخشِ نخستِ هر دفتر، به ترجمه‌یِ منظومه‌یِ پربارِ مولانا به نثری امروزی اختصاص دارد. مترجمان با وفاداری به اصلِ اثر، کوشیده‌اند تا روحِ کلامِ مولانا را با زبانی ساده و قابلِ درک منتقل کنند.
• شرحِ جامع و تفصیلی: بخشِ دومِ هر دفتر، شاملِ شرحی است که به توضیحِ واژگانِ دشوار، باز کردنِ ابهاماتِ معنایی، و تفسیرِ داستان‌ها و تمثیل‌ها می‌پردازد. این شرح، با تکیه بر منابعِ معتبرِ عرفانی و با نگاهی عمیق به بطنِ کلامِ مولوی، صورت گرفته است.
• تبیینِ مفاهیمِ عرفانی: مترجمان و شارحان، فراتر از شرحِ ظاهریِ کلمات، به تبیینِ مفاهیمِ عمیقِ عرفانیِ مولوی، مانندِ وحدتِ وجود، عشقِ الهی، سیرِ سلوک، و مراحلِ خودشناسی، پرداخته‌اند.
• کاربردی کردنِ آموزه‌ها: بخشِ قابلِ توجهی از شرح، به نشان دادنِ چگونگیِ کاربردِ آموزه‌هایِ مولوی در زندگیِ روزمره و حلِ مشکلاتِ روحی و روانیِ انسانِ معاصر اختصاص دارد.
• ساختارِ چهار جلدی: این مجموعه به گونه‌ای تنظیم شده است که خواننده بتواند به تدریج و با طیِ مراحلی منطقی، با مثنوی و معانیِ آن انس بگیرد.

حاشیه

مجموعه‌یِ «نثر و شرحِ مثنوی»، تلاشی قابلِ تقدیر در جهتِ دمیدنِ روحی تازه در کالبدِ کهنِ مثنوی است. «موسی نثری» و «توفیق ه. سبحانی»، با درکِ عمیق از مکتبِ مولویه و با تسلط بر زبانِ فارسی و عربی، توانسته‌اند اثری را پدید آورند که هم برایِ پژوهشگرانِ حوزه‌یِ عرفان و ادب، و هم برایِ عمومِ علاقه‌مندان به سخنانِ گوهربارِ مولانا، راهگشا و مفید باشد. این مجموعه، صرفاً خواندنِ متنی کهن نیست، بلکه تجربه‌یِ زیستن با اندیشه‌هایِ جاودانِ مولانا و درکِ تازه‌ای از معانیِ عمیقِ آن است.