خلاصهی کتاب:
این کتاب یکی از منابع مهم و اولیه درباره وقایع ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ است؛ روزی که دانشگاه تهران صحنه برخوردهای شدید سیاسی شد و یکی از بحرانهای جدی ماههای نخست پس از انقلاب رقم خورد.
موسوی اردبیلی با بهرهگیری از اسناد، سخنرانیها، گزارشهای رسمی و روایتهای فعالان سیاسی، روند شکلگیری، گسترش و فروکشکردن این حادثه را بازخوانی میکند. کتاب تلاشی است برای توضیح اینکه چگونه آن روز به نقطهای تعیینکننده در تقابل نیروهای انقلابی و جریانهایی که نویسنده آنها را «ضدانقلاب» مینامد، تبدیل شد.
توضیحات تکمیلی:
اثر حاضر علاوه بر توصیف گامبهگام وقایع ۱۴ اسفند، با بررسی فضای سیاسی سال ۱۳۵۹، رقابت جریانهای مختلف، نقش شورای انقلاب، دولت موقت، نهادهای نوپا و گروههای سیاسی، زمینههای شکلگیری این حادثه را تحلیل میکند. کتاب تلاش میکند نشان دهد که غائله ۱۴ اسفند تنها یک تجمع سیاسی نبود، بلکه حاصل تنشهای عمیقتری بود که از ماههای نخست انقلاب شکل گرفته بود. نویسنده با استناد به سخنان رسمی، بیانیهها، اسناد و گزارشها، چگونگی برنامهریزی، حضور گروهها، نوع واکنش نیروهای امنیتی و پیامدهای حادثه را بررسی میکند و نشان میدهد که این واقعه چگونه به نقطه عطفی در حذف جریانهای رادیکال و تقویت نظم سیاسی نوپدید تبدیل شد.
حاشیه:
این کتاب یکی از منابع اولیه و پرارجاع درباره ماجرای ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ و از معدود آثاری است که توسط یکی از مقامهای ارشد وقت نوشته شده است. به همین دلیل، بهعنوان سندی مهم برای پژوهشگران تاریخ انقلاب، تحولات سیاسی سالهای ۵۸ تا ۶۰ و مطالعات جنبشهای سیاسی، اهمیت زیادی دارد.
نظرات کاربران